Pomera DM250US to cyfrowa maszyna do pisania za 549 dolarów, pierwsza z tej serii przygotowana z myślą o rynku amerykańskim. Recenzent The Verge testował ją przez kilka miesięcy i uznał, że świetnie się ją nosi, ale pisanie na niej przez dłuższy czas jest po prostu niewygodne.

Urządzenie bez rozpraszaczy

Pomera to składany na wzór laptopa edytor tekstu, na którym nie zainstalujesz mediów społecznościowych ani przeglądarki. Dotąd urządzenia tej marki sprzedawano wyłącznie w Japonii, więc zainteresowani sprowadzali je na własną rękę i radzili sobie z japońskim oprogramowaniem. Model DM250US ma angielską wersję systemu i amerykański układ klawiatury.

Sprzęt ma matową czarną obudowę i siedmiocalowy ekran LCD. Po złożeniu mierzy 10,3 × 4,7 × 0,7 cala, czyli mniej więcej 26 × 12 × 1,8 cm, i bez trudu mieści się w małej torbie na ramię razem z czytnikiem e-booków i słuchawkami. Producent podaje do 24 godzin ciągłej pracy. W teście wyglądało to wiarygodnie: po ponad trzech miesiącach okazjonalnego używania urządzenie ładowano tylko raz, a bateria wciąż miała około połowy pojemności.

Oprogramowanie mocniejsze niż u konkurencji

Jak na urządzenie do pisania bez rozpraszaczy, Pomera oferuje sporo narzędzi. Można:

• odwrócić kolory na jasny tekst na ciemnym tle, co według autora recenzji jest wygodniejsze przy długim pisaniu,
• włączyć linie, ramkę ograniczającą tekst albo tryb pełnoekranowy,
• wstawiać znaczniki, budować konspekt i podmieniać fragmenty tekstu,
• porównywać dwa pliki obok siebie albo otworzyć ten sam dokument dwa razy,
• korzystać ze sprawdzania pisowni i prostego kalendarza.

Najlepiej oceniono kalendarz: do każdej daty przypisany jest osobny plik tekstowy, który wyświetla się w panelu bocznym. Dzięki temu można szybko dopisać notatkę lub wpis do dziennika bez zamykania głównego dokumentu. Konkurencyjne urządzenia są zwykle znacznie prostsze, a najbliższy rywal, Freewrite Traveler, jest większy (11,3 × 5 × 1 cala) i ma plastikową, mniej solidną obudowę. Jego ekran E Ink oszczędza baterię, ale w słabo oświetlonym pomieszczeniu jest bezużyteczny.

Synchronizacja i klawiatura

Bezprzewodowe przesyłanie tekstu jest uciążliwe. Można wysłać dokument e-mailem, ale trzeba połączyć urządzenie z kontem Gmail albo ręcznie wpisać dane SMTP, a tekst trafia do treści wiadomości, nie jako załącznik. Druga opcja to aplikacja Pomera Link: skanuje się kod QR, a tekst trzeba potem skopiować do innej aplikacji, bo nie da się go po prostu zapisać. Najprościej podłączyć urządzenie kablem USB-C do komputera jak zwykły pendrive. Wbudowana pamięć ma nieco ponad 1 GB, a dodatkowo jest gniazdo kart SD.

Największym problemem okazała się jednak klawiatura. Producent zmieścił na niej pełny rząd klawiszy funkcyjnych i strzałek, więc same klawisze są bardzo małe. W krótkich sesjach da się pisać, ale autor recenzji, który ma zespół cieśni nadgarstka, musiał robić przerwy mniej więcej co 300 słów, a do tego robił więcej literówek niż zwykle. Przy większych dłoniach problem może być jeszcze poważniejszy, a przy małych mniejszy. Opcja „Bluetooth keyboard” w menu nie pozwala podłączyć zewnętrznej klawiatury. Działa odwrotnie: Pomera służy wtedy jako klawiatura do innych urządzeń.

Co to oznacza w Polsce

W materiale nie ma informacji o oficjalnej sprzedaży w Polsce czy w Unii Europejskiej, więc zakup prawdopodobnie oznaczałby import, z kosztami przesyłki, ewentualnym cłem i VAT-em. Urządzenie ma amerykański układ klawiatury i angielskie oprogramowanie. Przed zakupem warto więc sprawdzić, czy wygodnie da się na nim pisać po polsku, w tym polskie znaki.

Wniosek jest prosty. Przy cenie ponad 500 dolarów warto najpierw wypróbować klawiaturę, najlepiej w sklepie albo u kogoś znajomego. Jeśli ktoś szuka najlżejszego możliwego sprzętu do notatek w podróży, Pomera może się sprawdzić. Do długiego pisania, np. książki czy dłuższych tekstów, wygodniejszy będzie większy sprzęt albo zwykła zewnętrzna klawiatura do tabletu czy laptopa.

Źródło: The Verge – „Pomera’s sleek distraction-free writing machine is just too small”